میں آکھیا اپنے چوہدری نوں
میں آکھیا اپنے چوہدری نوں سائیں سنیا اے نال دی وستی وچ سرکاری مکتب کُھلا اے جِتھے پڑھدن بال غریباں دے جِتھے مفت کتاباں ڈھیندیاں ہن کائی فیس پڑھائی دی نئیں لگدی میں سُنیا اے علم خزانہ اے ایہہ علم اے چانن اکھیاں دا سَت پیڑھیاں میریاں ہڈھیاں ہن سرکار دی تابعداری وچ اِیہو منگنا اجر غلامی دا صدیاں دِیاں انھیاں اکھِیاں وچ میں علم دا سُرمہ پاونا اے میں اپنا پُتر پڑھاونا اے اگوں درِڑک کہ چوہدری آہدا اے کُجھ سوچ سمجھ کہ بولیا کر تیرا پُتر سکُولے جاسی تاں ایہنوں ویکھ کہ پِنڈ دیاں لوکاں نوں رِیس امسی بال پڑھاون دی جے رسم پڑھائی دی چل پئی تاں میرے بخت دا سورج ڈھل جاسی میرے مال دے پٹھے کہیں کرنن میرے کون نویِسی کُتیاں نوں مینوں حُقہ کون بھَکھا دیسی میرے بال شِکار توں، ہٹسِن تاں لڑ کون مریسی گڈی تے اوہدے سُن کے بول حقارت دے چُپ کر کے گھر نوں رلِک پیعُم رہیا وسدا ساون اکھیاں دا سَاری رات سوچیندیاں گُزر گئی میرا پُتر اے نازک پھُلاں توں نئیں اگ رکھ سکدا ڈپھے تے نئیں گرم ہویزہ چا سکدا اِیہا سوچ سوچیندیاں اکھ لگ گئی ہِک ویکھیا منظر خَاب دے وچ میرے پُتر دی کنڈ تے بَستہ اے اوہدے ہتھ چہ ہار اے پُھلاں دا اُتاں اڈِیاں چا کے گل میرے او ہار پواونا چاہندا اے اجے اکھ دا خاب ادُھورا ہا اِدوں گَھر دا کُنڈا کھِڑک پیا میں پُچھیا کون ایں کی آہنَائیں اگوں بولیا مُنشی چوہدری دا تینوں چوہدری صاحب سَدیندے ہن میں آکھیا آکھِیں چوہدری نوں مینوں نافَرمانی معاف کرے میرے پَیریں لج دِیاں بیڑیِاں ہن میرے عاقب ہتھ مفلُوج تاں نئیں میں اج لا دھِڈ چوں ڈھو لئی اے میں کہیں دی نوکری نئیں کرنی سِر دیساں ہیٹھ تگاڑی دے ہاں دیساں چِیر پہاڑاں دا رُخ دیساں مور سمندراں دا ونج آکھیں اپنے چوہدری نوں سِکھے اٹکل آپ بھکھاون دی یا حُقہ پیونا چھڈ دیوے صدیاں دِیاں انھیاں الھِیاں وچ میں علم دا سُرمہ پاونا اے میں اج لا دھِڈ چوں ڈھو لئی اے میں اپنا پُتر پڑھاونا اے
English rendering
Maiñ aakhiya apnay chohdari noñ Saaiiñ suniya ae naal di vasti vich Sarkari maktab khula ae Jithay paṛhdan baal ghareebaaṇ de Jithay muft kitaabaaṇ ḍheendiyaaṇ han Kai fees paṛhaai di nahiñ lagdi Maiñ suniya ae ilm khazana ae Eh ilm ae chaanan akhiyaaṇ da Sat peeṛhiyaaṇ meriyaaṇ haḍḍiyaaṇ han Sarkar di ta'abedari vich Eiho mangna ajr ghulami da Sadiyaaṇ diyaaṇ anhian akhiyaaṇ vich Maiñ ilm da surma paavna ae Maiñ apna putr paṛhavna ae Agoñ dariṛk ke chohdari aahda ae Kujh soch samajh ke boliya kar Tera putr skoole jaasi taaṇ Aihnuñ vekh ke piṇḍ diyaaṇ lokaañ noñ Rees amsi baal paṛhavan di Je rasm paṛhaai di chal payi taaṇ Meray bakht da sooraj ḍhal jaasi Meray maal de paṭṭhay kahīñ karran Meray kon navīsi kuttiyaaṇ noñ Mainuñ huqqah kon bhakha desi Meray baal shikaar toñ, haṭsan taaṇ Laṛ kon marisi gaḍḍi te Ohday sun ke bol haqaarat de Chup kar ke ghar noñ rilik piya'um Rahiya vasda saavan akhiyaaṇ da Sat raat sochendiyaaṇ guzar gayi Mera putr ae naazuk phullaaṇ toñ Naiñ agg rakh sakda ḍabbhay te Naiñ garam hoeezah cha sakda Eiha soch sochendiyaaṇ akh lag gayi Hik vekhiya manzar khaab de vich Meray putr di kanḍ te basta ae Ohde hath che haar ae phullaaṇ da Uttaañ aṛiyaaṇ cha ke gal meray O haar pavaavna chaahnda ae Ajay akh da khaab adhoora ha Idoñ ghar da kuṇḍa khiṛak piya Maiñ puchhiya kon aiñ ki aahnaaiñ Agoñ boliya munshi chohdari da Tainuñ chohdari saahib sadeñday han Maiñ aakhiya akhīñ chohdari noñ Mainuñ naafarmani mu'aaf kare Meray pairīñ laj diyaaṇ beṛiyaaṇ han Meray Aaqib hath maflooj taaṇ nahiñ Maiñ aj la dhiṛ choñ ḍho layee ae Maiñ kahīñ di naukri nahiñ karni Sir deesaaṇ heṭh tagaaṛi de Haañ deesaaṇ cheer pahaaṛaaṇ da Rukh deesaaṇ mor samundraaṇ da Vanj aakheeñ apnay chohdari noñ Sikhe aṭkal aap bhakhavan di Ya huqqah peeve chhaḍ devay Sadiyaaṇ diyaaṇ anhian alhiyaaṇ vich Maiñ ilm da surma paavna ae Maiñ aj la dhiṛ choñ ḍho layee ae Maiñ apna putr paṛhavna ae