مومن مولائی

مومن مولائی

شاعر — Momin Molai

تعارف شاعری

ابن_ مزدور

لاہور توں ولدیاں گڈیاں دے جڈاں ہارن سندے رو پوندے کہیں کوچ دے اگلے شیشے تے جڈاں بکھر پڑھدے رو پوندے جیہڑا کھل کھل ڈھاندے یاراں وچ جیہڑا گاونڑ گاندے یاراں وچ ادھ رات کوں ما دے بکسے چوں کوئی فوٹو چائیندے رو پوندے اے مل دے مالک کیا جانن او لگ اچ منجا کیوں پائیندے جڈاں نکڑی بھین دی یاد آوئیس او آپ کوں ڈیہدے شیشے وچ کڈی سگریٹ لا کے کونے تے بہہ کندھاں نال الیئندا ہے کڈی واء نال جھیڑے لائیندے ہے کندھ نال مخاطب تھی آہدے سن گل بابا ناراض تاں نئیں ونج رس کے ستاں ایں قبراں وچ بھلا پیو کوئی رسدن پتراں توں اچھا سن بابا ہک گالھ ڈسائیں جڈاں وسدے مینہہ ءچ ہک واری میکوں مسجد چھوڑن گئے ہاوے تیڈی جیب اچ عینک ترٹ گئی ہائی میں تروڑی ہائی جیہڑی گاں دی گانی گل گئی ہائی او میں چائی ہائی ونج گھنگھرو لائے ھن سائیکل کوں نئیں بولدا بابا ڈیکھ اماں توں گالھ ڈسا جیڑے گھر دے لمے نلکے تے میں بوٹے لائے ہن ٹھیک کھڑن جڈاں آیا ھم میڈے چار کبوتر ہوندے ہن ہنڑ ڈھیر ہوسن ہن کتنے ہن بیا رونق ٹھیک اے وستی دی نیٹ ہن وی لگدے ملکاں دا سچ شادی تھئی اے لیلی' دی ھاں نال سراہانہ لا کے نت ایہے وین کریندا سم ویندے میڈا مالک تیڈے ہتھ کنمبدے میڈا مالک تیڈا ھاں لاہندا توں کن الویندو ڈیہدا میں کڈی چھ بھینیں دا ویر ہوندوں تیڈی بڈھڑی جئی ہک ماء ہوندی پردیس بنیندوں پچھدا میں مزدور رویندوں ڈیہدا میں کچھ حب دے جھیڑے ہوندے ہن میں موسی ناہاں پر دل آہدا اے کدی پیراں کوں کوہ طور بنا میڈا دل آہدااے تیکوں آکھ دیواں مزدور دا یار سداویں توں وت رزق دیویں جد چاہویں توں الکاسب لکھ کے تلیاں تے ول رازق لکھ کے متھڑے تے جداں محشر ملساں گل لگ کے مخلوق دے سامنے آکھساں میں میڈے پٹکے تائیں ہتھ پائیندی ہائی میڈی غیرت نال الائیندی ہائی تیڈی غربت چوک اچ کھڑ کھڑ کے میکوں ماں دی گالیں دیندی ہائی ہر بشر کوں ستر ماں کولوں ودھ کے پیار کریندا ہیں وت پیار دے نال دسا میکوں انج دیکھ کے جیندی رہ سکدی میڈی کنڈ تے چھالے سیمنت دے میری ماں دیہدی تاں سہہ سکدی ہک ہور دا لالچ مولوی کوں میڈے بال مشوم کوہیندا رہے توں شہہ رگ توں نزدیک ہاویں توں کول کھلو کے ویہدا رہیں میڈا ماتم عرش ہلایندا رہے تاہوں ہر مزدور دی بھین کوں میں ہتھ بنھ کے عرض ہمیش کیتا اے کدی جمدے ویر دی انگلی کوں ادھ رات کوں جاگ کے چمے نہیں ایہدی روز گھڑولی چاوے نہیں ایہدے منہ تے بوسے ناں دیوے ہتھ ہوڑ دے ہیلک نہ ہون ایہدے چہرے جھڑکاں جھلنیاں ہن ایہدے اندر مہنے ساہونے ہن ایہدے ہتھ ادھواڑے چاونے ہن اور اہوں دہینہ توں پہلے روٹی کوں جداں بھل کے سجدا کر باہواں کوئی کافر آکھ کے مار دیوے میڈے ہاں تے پھٹ ہن غیرت دے میکوں زخم جگر دے دھون دے بیا جیکر کجھ نہیں کر سکدا میکوں ہاں نال لگ کے روون دے

— مومن مولائی

English rendering

Lahore toon vildiyan gaddiyan de Jidan horn sunde ro punde Kihen coach de agle sheeshe te Jidan bakhar purhde ro punde Jehra khil khil dhanda yaran vich Jehra gawanr ganda yaran vich Adh raat koun maa de bakse choun Koi photo chainde ro punde Ae mal de malik kiya janan O lag ich mincha kyun painde Jidan nikri bhain di yaad aawis O aap koun dihde sheeshe vich Kidi cigarette la ke kone te Beh kandhan naal alinda ae Kidi wae naal jherhe lainde ae Kandh naal mukhatib thi aahde Sun gal baba naraz tan nain Vanaj ras ke sittan ain qabran vich Bhala piyoo koi rasdan putran toon Achha sun baba hik galh dassain Jidan vasde menh ich hik vaari Maikoun masjid chhoran gaey haave Tedi jaib ich ainak turtt gai haai Mein troori haai Jehri gaan di gaani ghull gai haai O mein chai haai Vanaj ghungru lae han cycle koun Nain bolda baba deekh imman Toun galh dassa Jehre ghar de lamme nalke te Mein bote lae han theek kharan Jidan aaya ham mede chaar kabootar hunde han Hunr dher hosan han kitne han Biyya raunaq theek ae vasti di Net han vi lagde malikan da Sach shadi thee ae Laila' di Haan naal saraanhana la ke nit Eihe wain krinda sam vinde Mera malik tede hath kamde Mera malik teda haan lainda Toun kan alwendo dihda main Kidi chha bhainiyan da veer hondo Tedi buddhri jai hik maa hondi Pardes banindon puchhda main Mazdoor rawaindon dihda main Kujh hub de jherhe hunde han Mein Moosa nahaan par dil aahda ae Kadi pairan koun Koh-e-Toor bana Mera dil aahda ae tikoun aakh dewan Mazdoor da yaar sadawin toun Wat rizq dewin jid chahvin toun Alkasab likh ke talliyan te Wal razaq likh ke mattharrhe te Jidan mahshar milsan gal lag ke Makhlooq de saamne aakhsaan main Mede patke taain hath paindi haai Meri ghairat naal alaindi haai Tedi ghurbat chauk ich khar khar ke Maikoun maa di galliyan dendi haai Har bashar koun sattar maa kolon Waddh ke pyar krinda hein Wat pyar de naal dassa maikoun Injh deikh ke jeendi reh sakdi Meri kandh te chhalae cement de Meri maa dehendi tan sahh sakdi Hik hor da lalach Molvi koun Mede baal mishoom kuheenda rahe Toun sheh rag toon nazdeek hawin Toun kol khlo ke vehda rahin Mera matam arsh hilainda rahe Tahoon har mazdoor di bhain koun main Hath bannh ke arz himaish keeta ae Kadi jamde veer di ungli koun Adh raat koun jaag ke chumme nahin Eihedi roz ghadoli chawwe nahin Eihede munh te bose naa dewe Hath hor de heelak na hon Eihede chehre jharhkaan jhalniyan han Eihede andar mihne sahone han Eihede hath adharrhe chawane han Aur ahoun dinh toon pehle roti koun Jidan bhal ke sajda kar bawwan Koi kafir aakh ke maar dewe Mede haan te phatt han ghairat de Maikoun zakhm jigar de dhoon dewe Biyya jikar kujh nahin kar sakda Maikoun haan naal lag ke roon dewe

‹ کلام کی فہرست پر واپس