قاسم کاہلوانہ

پکھواں دی جوڑی

ہک دن دی گل اے پانی دی چھل اے
راوی دے کڈھے میں 2 پکھوں پھدے
منظر رنگین آئی جوڑ حسین آئی اصلی اصیل ہن
رج کے شکیل ہن میرے دل نوں بھانڑیں
میں گھتے چا دانڑیں ہک چونج ہلاوے دوا کوئی نہ کھاوے
ہک بے نوں ویکھن گل کوئی نہ دسن نہ بولن نہ ہسن
جہڑا پریشاں ہائی میں چا اہنوں اڈایا دوجے نوں نپ کے چا پنجرے بہایا
محبت عجیب اے عقیدت عجیب اے الفت عجیب اے قربت عجیب اے
جہنوں چھوڑ دتا او اڈ کے نا جاوے جہنوں قید کیتا او پیوے نہ کھاوے
ہک پنجرے اچ پھڑکے دوا باہر رووے
توبہ خدا دی شالا انج نہ ہووے
اے تک کے تماشہ مینوں آیا ہاسہ میں دتہ دلاسہ تے دووے اڈائے چا
جاونڑ توں پہلے مگر پر ہلا کے
فزا اچ لہرا کے کج گنگنا کے میتھوں اچا ہو کے
ہوا اچ کھلو کے آکھن پرندے او ظالم درندے
او جاہل شکاری ظلم نہ کمائے کر
ازلاں توں بنڑے ہوئے نہ جوڑے ونجائے کر
رکھیں یاد قاسم محبت دے قیدی سزا کوئی نہیں ہوندے
اے قدماں اچ مردن جدا کوئی نہیں ہوندے

قاسم کاہلوانہ