راشد ڈوگر
شاعر
الف توں یے تک دی کہانی
الف - اُلاہمے سو سو جھلے
ب - قدراں نال لائی سُو
ت -ترس توں مُول نہ کھاہدا
تینوں رحم نہ کائی سُو
پ - پَرکھ نئیں ساڈی چاہ دی
ٹ - ٹکا نہ پائی سُو
ث - ثمر ہے عشق دا کَوڑا
ج - جِیب جھلسائی سُو
چ-چراخ امید بجھایا
ح-حیاتی ڈھائی سُو
خ-خرابہ خون چا کیتا
د-درد تڑپائی سُو
ڈ-ڈھنڈورا جگ تے پایا
ہر جا کھیہ اڈائی سُو
ذ-ذرا وی یاد نہ تینوں
ر-رمز نہ پائی سُو
ڑ-توں لفظ کوئی نہ لبھے
ایسی سُرت گھمائی سُو
ز-زخم میں ڈھیر کمائے
ایہئیو پیار کمائی سُو
س - سجن توں ہسیں وسیں
سانوں رَت رُلائی سُو
ش-شکاری تیریاں نظراں
ص-صیاد دی پھائی سُو
ض-ضعیف جوانی ہوئی
ط-طاقت نہ کائی سُو
ظ-ظرف ہن صبر دا بھریا
ع-عقل اکتائی سُو
غ-غیراں نوں سینے لایا
ف-فراق مٹائی سُو
ق-قمر نہ میری راتیں
یاد ہنیری آئی سُو
ک-کرم تے رحم کریسو
گ-گراں تنہائی سُو
ل-لہو وچ لال نگاہاں
م-محبت چھائی سُو
ن-نظر ہنڑ دھندلی ہوئی
و-ورھیاں کُرلائی سُو
ہ-ہر کوئی مینوں پُچھے
ی-یاری کیوں لائی سُو
راشد ڈوگر