نور مائیر

دیوانہ رقیب

شب ہجر ہائی زخمی جگر ہائی
ہوا دے شوکاٹ اچ سیاہ کالی رات اچ
قدم لڑکھڑاون تے ٹھڈے وی آون
رستے دی سرنہیں فقط اتنا یاد اے
صحرا دے وچالے خاموشی آباد اے
اجڑی ہوئ بار اچ سنی ہک صدا ہائی
مسافر ہا کلا تے روندا ودا ہائی
اوہندے وین سن کے رونے نین میرے
ٹریوں اگیڑے زارا ہو کے نیڑے
میں پوچھیا راہگیرا راہ بھل گیا ایں
بندہ چون دسدایں کیوں رل گیاایں
ہتھ رکھ کے دل تے کیتوس اشارہ
آیوس ہلارا تے رنا دوبارہ
آکھے اہیو دل اے جیہڑا نت رویندا اے
سپاں دے سر تے وی راتیں ٹریندا اے
میں وت چا پچھیا کملا احساس ہائی
ایوں کھڑایا وتدایں یا کہیں دی تلاش ہائی
میریاں سن کے گلاں زرا ہوش آیوس
کھیسے چوں کڈھ کے چا فوٹو وکھیاوس
میں فوٹو نوں تیکا یقیں کوئی نہ آوئے
پیراں دے تھلے زمیں کوئی نہ آوے
میں رو رو کے آکھاں ایہا میری جان اے
تے اوہ پٹ پٹ کے آکھے اوہ میرے پہچان اے
میں آکھیا او کملا میں ایدھا ڈھوڈاوں آں
اوس آکھیا او پاگل میں وی اودے جاوں آں
دوہاں دا قاسم مندڑا نصیب ہا
یار میتھوں وی ودھ کے دیوانہ رقیب ہا
قاسم علی کاہلوانہ

قاسم کاہلوانہ