( کنڑک, گندم)
کنڑک دے سٹاں ءچ اپنڑی دھیاں دا ڈاج ڈیہدے تاں ڈینہ نی ڈیہدا نہ رات ڈیہدے
او اپنڑے بنے تائیں اپنڑی ساری کائنات ڈیہدے
ہوا دی ہیلک دے نال ہلدے کنڑک دے سٹے کوں دھی دی والی سمجھ کے چمدے
تے رڑھ کوں دھی دی ردا سمجھ کے کہیڑ راتیں رڑے تے سمدے
او تیلے تیلے کو اپنڑی دھیاں دے نک دے تیلے سمجھ کے چنڑدے
تے بوٹے بوٹے دے پیریں ڈھہہ ڈھہہ کے رزق پنندے
بے موسمے مینہ دی گاج سنڑ کے مہاڑیاں تے کھڑی ہوئی دھیاں دے سر تے رکھے قرآن ڈیہدے تاں اکھ دے بدلاں کوں ھاں دی کندھ نال ڈک کے کندھاں دے اولھے گھنندے
او جیندے ہتھاں دے پھسدے چھالاں تھوں اللہ سجداں دے کتنے محراب وار ڈینداں
تو کیا سمجھسیں او جٹ دے ڈکھ کوں
او جیندی دھیاں دا ڈاج لٹ کے اوہو لٹیرا ول اونکوں اٹا ادھار ڈیندے
دعا کرینداں جو شالا محشر دے بعد عدالت دی گالھ سچی ہووے خدایا
میں اپنڑی دھیاں دے سامنڑے کہیں تھوں اپنڑی دھیاں دا ڈاج گھنڑیں
میں ڈھیر سارا حساب گھنڑیں
شاعر: مومن مولائی
آواز: نور مائیر
( Kanak, Gandum)
Kanak de sittan ich apnri dhiyan da daaj dihde tan dinhan nahi dihda na raat dihde
O apnre banre taain apnri saari kainat dihde
Hawa di heelak de naal halde kanak de sitte koun dhi di wali samajh ke chumde
Te rarrh koun dhi di rida samajh ke kaheerr ratin rarrhe te samde
O tele tele ko apnri dhiyan de nak de tele samajh ke chunrde
Te bote bote de pairin dheh dheh ke rizq pannde
Be mausame menh di gaaj sunr ke maharian te khari hui dhiyan de sar te rakhe Quran dihde tan akkh de badlan koun haan di kandh naal dak ke kandhan de aulhe ghannande
O jeende hathaan de phassde chhalaan thoon Allah sajdan de kitne mehrab vaar dindan
Tu kiya samjhesin o jatt de dukh koun
O jeendhi dhiyan da daaj lutt ke oho lutera wal unkoun atta udhaar dihnde
Dua krindan jo shala mahshar de baad adalat di gaalh sacchi hove khudaya
Mein apnri dhiyan de saamne kaheen thoon apnri dhiyan da daaj ghannin
Mein dher sara hisab ghannin