ورھیاں خود نوں آپے مل نہ پایا میں
گھور ھنیرے لبدھا ساں اک سایہ میں
ربا تیری بے پرواہی حکمت تیری کی آکھاں
میں کینج دا سی کینج دیاں وچ آیا میں
دل دا دارو بنندے رہنا دکھیاں دے
بالاں نوں جو پڑھیا پاٹ پڑھایا میں
گل پے جاندے اپنی فطرت چھڈدے نئیں
نیچاں نوں اے جد وی خوب رجھایا میں
اج ملدے نئیں یار تے کل میں لبھنا نئیں
جد مٹی وچ اک دن یار سمایا میں
کملا ساں اک میں یا ساری دنیا سی
روندے ھویاں جگ نوں خوب ھسایا میں
او کنڈے تے ہسدا مینوں تکدا سی
جنھوں ڈوبدے ڈوبدے پار کرایا میں
عشق سمندر ڈونگا دل دے اندر سی
تایوں اہدا بھید کتھے نہ پایا میں
کدھ تے بیٹھا کاگ سی تیرے آون دا
کھورے کس بھلیکھے یار اُڈایا میں
سدھراں دا اک میلہ لا یا فیر رضا
اکلاپے وچ بہہ کے شہر وسایا میں
شاعر: سجاد رضا
آواز: نور مائیر
Varhiyaan khud nu aape mil na paya main
Ghoor hanere labdha saan ik saya main
Rabba teri be-parwahi hikmat teri ki aakhaan
Main kenj da si kenj diyan vich aaya main
Dil da daru bande rehn dukkhiyan de
Baalan nu jo parhiya paat parhaya main
Gal pe jaande apni fitrat chhadde nai
Neechaan nu aye jad vi khoob rujhaya main
Aj malde nai yaar te kal main labhna nai
Jad mitti vich ik din yaar samaya main
Kamla saan ik main ya saari duniya si
Ronde hoyaan jag nu khoob hasaya main
O kande te hasda mainu takda si
Jinhon doobde doobde paar karaya main
Ishq samandar doonga dil de andar si
Taiyon ehda bhed kithe na paya main
Kadh te baitha kaag si tere aawan da
Khore kis bhulekhe yaar udhaya main
Sidhraan da ik mela la ya phir Raza
Iklappe vich beh ke shehar vasaya main