جاوید راز

کسے پچھیا مقصد شاعری دا اگو ہور جواز چا رکھیئے</br>
متاں چہرے توں کوئی پڑھ لیوے بھولا پن انداز چا رکھیئے</br>
نالے اکھ نوں غم دے ماتم توں ساری زندگی باز چا رکھیئے</br>
تیرا راز لکاوناں لازمی ہا ناں اپنا؛ راز چا رکھیئے