پنجابی شعرا

پنجابی شعرا

شاعر — Punjabi Shoaraa

تعارف شاعری

اِنج حالوں بے حال نی مائے

اِنج حالوں بے حال نی مائے بُھل گئی اپنی چال نی مائے دوزخ تیتھوں دوری، جنت تیرے آل دوال نی مائے چالی ورھے اُنیندر دے، ہُن سینے لا سوال نی مائے میں دریاواں دا ہانی ساں ترنے پَے گئے کھال نی مائے شہر دے سُکھ کِیہ لکھاں تینوں مُل نہ لبھدی دال نی مائے میری چِنتا نہ کر، ایتھے رُلدے سب دے بال نی مائے جِیہنوں مِلیے پھاہ لیندا اے ہر بندہ اک جال نی مائے ہُن نہ دُدھ پیائیں پُورا وڈّے ہون نہ بال نی مائے ہُن تے کُجھ نہیں نظریں آؤندا ہور اِک سُورج بال نی مائے اونے پھٹ میرے جُثّے تے جِنّے تیرے وال نی مائے افضل احسن لوہیا سی، پر کھا گیا درد جنگال نی مائے افضل احسن رندھاوا

— پنجابی شعرا

English rendering

Inj halon be haal ni maaye Bhul gayi apni chaal ni maaye Dozakh tithon doori, Jannat Tere al duwal ni maaye Chali varhe uninndar de, hun Seene la sawal ni maaye Main dariyawan da haani saan Tarne paye gaye khaal ni maaye Shehar de sukh kih likhan tainun Mul na labhdi daal ni maaye Meri chinta na kar, ithe Rulde sab de baal ni maaye Jehnun milye phaah lenda ae Har banda ik jaal ni maaye Hun na dudh piyain poora Wadde hon na baal ni maaye Hun te kujh nahin nazreen aonda Hor ik suraj baal ni maaye One phatt mere juthay te Jinne tere waal ni maaye Afzal Ahsan Lohiya si, par Kha gaya dard jangal ni maaye Afzal Ahsan Randhawa

‹ کلام کی فہرست پر واپس