اِکّ ای جُسّا، اِکّو میں واں — راشد ڈوگر
شاعر
اِکّ ای جُسّا، اِکّو میں واں
اِکّ ای جُسّا، اِکّو میں واں
اِکّو جیّاں باہنواں دو نیں
فیر وی سجّی کھبّی دِسّے
جندڑی ڈب کھڑبّی دِسّے
کھبّی دا کَم چُوہڑ صفائیاں
سجّی دی سرداری یارو
کھبّی اوتے زخم نشانی
سجّی سالم ساری یارو
پر میں جد وی شیشا ویکھاں
سجّا کھبّا اُلٹا ویکھاں
دل وچ سوچاں میریا ربّا
تیری حکمت توں ای جانڑیں
تیرے گھر وچ خورے ہووے
کھبّی چنگی، سجّی مندی
Ikk ee jussa, ikko main waan
Ikk ee jussa, ikko main waan
Ikko jeeyan baahnwan do ne
Fer vi sajji khabbi disse
Jindadi dab kharabbi disse
Khabbi da kam chuhr safaiyan
Sajji di sardari yaaro
Khabbi ute zakham nishani
Sajji saalim saari yaaro
Par main jad vi sheesha vekhan
Sajja khabba ulta vekhan
Dil vich sochan meriaya Rabba
Teri hikmat ton ee jaaneen
Tere ghar vich khoure howe
Khabbi changi, sajji mandi
شاعر کے بارے میں
شاید شاعر، غالباً ادیب، قریباً ان پڑھ، یقیناً گناہگار،سر بہ خاکِ مدینہ
مکمل تعارف پڑھیں