تُوں جیون بھر من دی مرضی کیتی اے
میں بس ساہ دی گِنتی پوری کیتی اے
اج لوکاں نے مینوں رج کے سُنیا اے
اج میں ہر گل تیرے ورگی کیتی اے
اوہ کہندی اے تیرے باجھ وی خُوش آں میں
پر جو اوہدی اکھ نے چغلی کیتی اے
اج میں اوہدیاں گالھاں نوں پرتایا نہیں
اج میں اوہدی اینی بِزتی کیتی اے
نہ میں پورا باپو ورگا ہو سکیا
نہ میں پوری بے بے راضی کیتی اے
تینوں اکھ وِچ اکھّاں پا کے ویکھن لئی
میں اپنے نیناں دی راکھی کیتی اے
منیا بھار ونڈا نہیں سکیا ڈھول ظفر
پر جو چندرے آنی جانی کیتی اے
شاعرظفراعوان
شاعر: پنجابی شعرا
آواز: ملک
Toon jeevan bhar man di marzi keeti ae
Main bas saah di ginti poori keeti ae
Aaj lokaan ne mainoon rajj ke sunya ae
Aaj main har gal tere wargi keeti ae
Oh kehndi ae tere baajh vi khush aan main
Par jo ohde akh ne chughli keeti ae
Aaj main ohdiyan gaalhan noon partaya nahin
Aaj main ohdi aini bezzati keeti ae
Na main poora baapo wargaa ho sakya
Na main poori be be raazi keeti ae
Tainoon akh wich akkhan paa ke vekhan layee
Main apne naina'an di raakhi keeti ae
Maniya bhaar wannda nahin sakya Dhool Zafar
Par jo chandare aani jaani keeti ae
Shaair Zafar Awaan