دھی دا ہاڑا
بابل! راج دُلاری ساں میں، تینوں بہت پیاری ساں میں ہِک تے چاڑھ کھڈؤندا سی توں، کِنے لاڈ لڈؤندا سی توں مینوں رانڑو کہندا سی توں، مَتھا چُم کے بہندا سی توں پوہ دی ٹھار تے ہاڑ دی بھانبڑ، میری خاطر سہندا سی توں توں تے کہنا مانڑ سی مینوں، آکھدا اپنڑیں جان سی مینوں میرے دُکھ تے رو پیندا سی، مُڑکا تیرا چُو پیندا سی اَج ایہہ کیہڑی ہونڑی چُلہی، میری شکل سیانڑی پُلہی بابلا! اَج کی تینوں ہویا، اَکھاں وِچوں لہو اے چویا میرے کھیڈ کھڈونڑے پُلہے، قہر کروڑ دے جھکڑ چُلھہے میرے گَل تُوں رَسّہ پایا، تیری ہتھیں ٹوکا آیا مینوں اَج تُوں مارنڑ لگا ایں، ساری کھیڈ وگاڑن لگا ایں ہُنڑ جاہل دے پَلّے پؤنا ایں، میتھوں اپنڑاں جیون کھونا ایں جُھوٹی مُوٹھی غیرت پِچھے، مینوں پاہے لاؤڑاں چاہنا ایں او میں وی تے انسان آں ابا، میرے وی ارمان آں ابا میرا بَر وی پیارا ہووے، پڑھیا لکھیا تارا ہووے عقل مند سواؤ ہووے، حدوں ودھ کماؤ ہووے ویہلے دے نال کِنج رہواں گی، انی اوکڑ کنج سہواں گی میں تے اِنج نئیں کرنا ابا، روز روز نئیں مرنا ابا میں تے دُھر توں دُکھڑے سہندی، فیر وی موہوں کُج نئیں کہندی مینوں زندہ گڈدے رہے نیں، جنگلاں دے وِچ چھڈدے رہے نیں اَج وی نال قرآن ویاہون، ظالم اے کرتوت وکھاون وَنی دی سُولی تے چاڑھن، سائیں مَرے تے نال ای ساڑن مینوں پیر دی جُتی آکھن، کَلموہی تے کُتی آکھن فیر وی میں بُلہاں نُوں سیتا، شملہ اُچا تیرا کیتا وَنڈی پئے تے ہس بلاؤندے، ورثہ اپنڑے ناں لکھاؤندے حصہ میرا وِیر لے جاؤندے، فیر وی دل تے تیر چلاؤندے اَجے وی میں بھرواں پِٹی، اَجے وی میں ای لہو دی چِٹی میرے دیس دئیو پردھانو، چنگے او ہمدرد انسانو مینوں ناں اس حال تے چھڈو، ایس ہنیرے وچوں کَڈھو رب رسولؐ دا مَنو کہنڑاں، چَھڈ دئیو پیر دی جُتی کہنڑاں یار ندیم دا ایہو کہنڑاں، دھی (تی) نوں پاؤعلم دا گہنڑاں شاعرغلام حسین ندیم
English rendering
Baabal! Raaj dulaari saan main, tainoon bohat pyaari saan main Hik te charh kharaunda sain toon, kinne laadd laraunda sain toon Mainoon raanro kehnda sain toon, matha chum ke behnda sain toon Poh di thaar te haarh di bhaambhar, meri khaatir sehnda sain toon Toon te kehna maanr sain mainoon, aakhda aapne jaan sain mainoon Mere dukh te ro painda sain, murka tera choo painda sain Aaj ehh kerhi hondi chulli, meri shakal siyanrdi phulli Baabla! Aaj ki tainoon hoya, akhaan wichon lahoo ae choya Mere khed kharawanre phulle, qehar karorr de jhakar chulle Mere gal toon rassa paaya, teri hathin toka aaya Mainoon aaj toon maarnr laga ain, saari khed wagaarnr laga ain Hunr jaahl de palle paonna ain, maithon aapnaan jeevan khona ain Jhooti mutthi ghairat pichhe, mainoon paahe lauran chaahna ain Oh main vi te insaan aan Abaa, mere vi armaan aan Abaa Mera bar vi pyaara howe, parhya likhya taara howe Aqalmand sawaau howe, hadon wadh kamaau howe Vehle de naal kinjj rahwaan gi, anni okarr kinjj sehwaan gi Main te injj nai'n karna Abaa, roz roz nai'n marna Abaa Main te dhur toon dukhre sehndi, pher vi mohon kujh nai'n kehndi Mainoon zinda gadde rehnde ne, janglaan de wich chhaddde rehnde ne Aaj vi naal Quran viahwann, zaalim ain kartoot wakhawan Wani di sooli te charhan, Saain mare te naal ee saarhan Mainoon peer di jutti aakhan, kalmohi te kutti aakhan Pher vi main bullhan noon seeta, shimla ucha tera keeta Wanndi paye te hass bulaunnde, wirsa aapne naan likhaunnde Hissa mera veer le jaunnde, pher vi dil te teer chalaunnde Ajey vi main bharwaan pitti, ajey vi main ee lahoo di chitti Mere des daiyyo pardhaano, chunge oh hamdard insaano Mainoon naan is haal te chhaddo, eis hanere wichon kaddho Rab Rasool-e-da mano keh'nraan, chhadd daiyyo peer di jutti keh'nraan Yaar Nadeem da ehho keh'nraan, dhee (tee) noon paao ilm da gehnaan Shaair Ghulam Hussain Nadeem