مائے نی مائے
مائے نی مائے پھلاں دا موسم آگیا مائے میرے ویہڑے وچ اجے وی ریہندی خزاں ٹر گئے ہو جدوں دے چھڈ کے دل نہ کرے کہ آواں میں اپنے گراں جدھر وی جاواں رہن نہی دیندے چونکے یاداں دے سین نہی دندے ہوران دل کرے جا منجی ڈاواں اسے پنڈ دی ٹھنڈی چھاں رشتے بھی سارے بچھڑ گئے نے موتی مالا دے بکھر گئے نے اک اک کر کے جا سوتے نی پنڈ دے اپنے جراں آندیاں جاندیاں نے اے عیداں یار قمر ہون تے ٹٹیاں امیداں ہن تے بہ کے بس کلاای میں لکھ لکھ انجوں وگااں
‹ کلام کی فہرست پر واپس